Hadi Önal
Hadi Önal
hadional23@gmail.com

AKİF İLE SÖYLEŞİ


07 Ocak 2014 Salı 01:12

MEHMET AKİF ERSOY İLE SÖYLEŞİ

 

Son zamanlarda İstiklal Marşımızın yazarı şair Mehmet Akif Ersoy’un ruhu ile değil de sözleri ile büyüyen ve o büyük şairi dillerinden düşürmeyen zevattan birini dinlerken uyuya kalmışım. Bir de baktım merhum Akif karşımda… Kalk, dedi! Doğruldum.   Sonra bana dedi ki:

 

“Atiyi karanlık görerek azmi bırakmak...

Alçak bir ölüm varsa, eminim, budur ancak.

Dünyada inanmam, hani görsem de gözümle.

İmanı olan kimse gebermez bu ölümle:

Ey dipdiri meyyit, 'İki el bir baş içindir.'

Davransana... Eller de senin, baş da senindir!

His yok, hareket yok, acı yok... Leş mi kesildin?

Hayret veriyorsun bana... Sen böyle değildin.”

 

Ben de ona dedim ki:

Ne diyorsun sen şair, kel başa şimşir tarak

Ati zaten karanlık, dert; bugünü kurtarmak

Geçti Bor’un pazarı sür eşeğin Niğde’ye

Ölüm mü; düşünme sen, bülbül konmaz iğdeye

Bak yine yanılmışsın; eller, şak şak içindir

Vaat sandığa kadar; her şey tak tak içindir

Düşünmek mi,   ne gerek? Kaldır der kaldırırız

Yoksa nasıl parmağı bal küpe daldırırız.

 

Akif, yüzüme şöyle baktı, sonra:

“Yeis öyle bir bataktır ki, düşersen boğulursun

Azmine sarıl sımsıkı, bak ne olursun.”, dedi.

 

Ben de ona dedim ki:

Battı batacak gemi, ne katarsam varıma.

Varsın boğulsun millet, ben bakarım kârıma.

 

Akif, bu defa yüzüme acıyarak baktı ve:

“ Kenar-ı Dicle'de bir kurt kapsa koyunu;

Gelir de adl-i İlahî Ömer'den sorar onu!”, dedi.

 

Ben de ona dedim ki:

Kenar-ı Dicle’ye şimdi çok barajlar yapıldı

Kurtlar sofrasında haslar; kapışıldı, kapıldı

Sonra koyun diyorsun da, rengi ak mı kara mı?

Adalet, havaya para: Hop! Yazı mı tura mı?

 

Akif, bu sözüme çok kızdı ve:

“Cehennem olsa gelen, göğsümüzde söndürürüz.

Bu yol ki Hak yoludur, dönme bilmeyiz, yürürüz.”, dedi.

 

Ben de gülerek ona dedim ki:

Rüzgârın esişine kıble değiştirenler

Geleceğini bizim yal cenahta görenler

Bilumum yandaşımız, iğreti yamamızla

Eseriz rüzgâr gibi ve olanca bir hızla

Bu yolda nice fener, nice fer söndürürüz

Bu yol ilmi siyaset; dönme bilmez, yürürüz.

 

Akif’in gözleri çakmak çakmak oldu ve:

Hayâ sıyrılmış inmiş, öyle yüzsüzlük ki her yerde

Ne çirkin yüzleri örtermiş, meğer o incecik perde

Vefa yok, ahde hürmet hiç, lafe-i bi medlul

Yalan raiç, hiyanet mültezem, her yerde hak meçhul

 

Varsa şayet söyleyin bir parçacık insafınız

Böyle kansız mıydı hâşâ kahraman eslafınız

Böyle düşmüş müydü herkes ayrılık sevdasına

Böyle olmuş muydu millet can evinden rahne dar

Böyle açlıktan boğazlar mıydı kardeş kardeşi

Böyle adet miydi bi perva yemek insan leşi

Irzımızdır çiğnenen evladımızdır doğranan

Hey sıkılmaz ağlamazsan bari gülmekten utan!” ,dedi.

 

Bu sefer kızma sırası bendeydi, ona dedim ki:

Bre şair, ne oldu da, kattın tozu dumana!

İğne batırılmış gibi başın vurmuş tavana.

Biz ki laf salatasında almışken bu kadar yol

Varsın keçi hır çıkarsın, nasıl olsa koyun bol

Anlamadın değil mi ya! Almaz senin kul beynin

Değil mi ben, bu millete; hem beyinim hem beyim.

Doğru olan dediklerim; her şey dört dört olacak

Bu uğurda gerekirse kırılacak kol bacak.

Diyorlarsa parçalanır,  yoksa yürür mü işler?

Kim demiş hesapsız diye, rehberimiz keşişler

Nazarın değecek billah, tutunduğumuz Haç’ça

Ot diyorsam ot yenecek; gerek yoktur turaç’a?

Yok, ırzımmış, namusummuş; duymamış olayım ha!

Çek hayalini yolumdan, bize kalsın bu saha.

 

Akif, yüzüme tiksinerek baktı sonra da ekledi:

''Hayır, hayal ile yoktur benim alışverişim

İnan ki, her ne demişsem görüp de söylemişim

Şudur cihanda benim en beğendiğim meslek

Sözün odun gibi olsun, hakikat olsun tek!''

 

Ders verme sırası bendeydi ona dedim ki:

Bu kafayla alamazsın ritim sazın hazzını

Ciğer sökecek hançeri elbette saklar kını

Yalan siyaset rehberi, ayıbı örter deri

Senin hakikat dediğin şimdilerde seferi

 

Mehmet Akif Ersoy’un yanaklarından iki damla yaş süzüldü, sonra döndü:

Kurt uzaklardan bakar dalgın görürmüş merkebi

Saldırırmış ansızın yaydan boşanmış ok gibi

Lakin aşk olsun ki aldırmazda otlarmış eşek

Sanki tavşanmış gelen yahut kılıksız köstebek

Kâr sayarmış bir tutam fazla olsun yutmayı

Hasmı derken çullanırmış yutmadan son lokmayı

 

Bir hakikattir bu bildiğin üsluba sok

Halimiz merkeple kurdun aynı asla farkı yok

Burnumuzdan tuttu düşman biz boğaz kaynındayız

Bir bakın halamı hala ihtiras ardındayız

Saygısızlık elverir bir parça olsun arlanın

Vakti çoktan geldi hem geçmektedir arlanmanın

Davranın haykırmadan nakus-u izmihlaliniz

Öyle bir buhrana sapmıştır ki zira haliniz

Zevke dalmak şöyle dursun vaktiniz yok mateme

Davranın zira gülünç olduk âleme

Bekleşirken gökte yüz binlerce ervah intikam

Yerde kalmış naşa benzer kavm için durmak haram

Kahraman ecdadınızdan sizde bir kan yok mudur?

Yoksa istikbalinizden korkulur pek korkulur.”


Dedi ve birden kayboldu. Gözlerimi açtım. İyi ki rüyaymış dedim kendi kendime. Ama rüya da olsa çok üzüldüm o büyük şairi dillerine pelesenk edenlerin yaşantı, düşünce ve dilekleriyle o büyük şaire cevap verdiğime.  Sonra aldım kalemi elime ve başladım yazmaya:

 

Sade korkulsa iyi, bu kene başka kene

Ayakların suçu yok, damdan inmiş bedene

 

Bölücülük adına ne varsa kullanıyor

Bir bu ülke değil ki bak, Osmanlı yanıyor!

 

Bu kene başka kene, ihaneti sevene

İnancı sömürüyor, rahmet okutup düne

 

Pisliği yakasından dökülürken önüne

Şerrinden kaçışıyor bit, pire, sülük, süne

 

Akif’im ne diyeyim; sen ki başlar tacısın

İstikbalimiz meçhul, bize Allah acısın.

 

Hadi Önal/ 18 MAYIS 2012-/ELAZIĞ

Bu yazı toplam 3997 kez okundu.
YAZARA AİT DİĞER MAKALE BAŞLIKLARI
Yazara ait kayıtlı başka makale bulunamadı.
 
Copyright © 2017 Mehmet Akif Ersoy Fikir ve Sanat Vakfı. Adres : Atatürk Bulvarı Sefaretler Apartmanı 199/9 Kavaklıdere Ankara